و      زمینه و هدف: در سالهای اخیر فعالیتهای اقتصادی متعددی نظیر پالایش نفت خام، تولیدات آلومینیوم و روی، تعمیر و ساخت کشتی، تخلیه و بارگیری انواع مواد معدنی و شیمیایی و غیره در استان هرمزگان به عنوان مرکز توسعه جنوب کشور ایران شکل گرفته که این موضوع موجب تشدید بار آلودگی و تخریب اکوسیستم حساس آب های ساحلی منطقه شده است. لذا شناسایی و اندازه­گیری و ردیابی عناصر فلزات سنگین در رسوبات آب های ساحلی با توجه به اثرات زیانباری که بر اکوسیستمهای دریایی و از جمله آبزیان و به تبع آن بر انسان اثر می‌گذارد از اهمیت ویژهای برخوردار است.
روش‌ها: در این تحقیق میزان فلزات سنگین سرب، نیکل، روی، مس و آهن در رسوبات ساحلی جزیره هرمز، بندرعباس و بندر لنگه در دو فصل تابستان و زمستان 1403 مورد سنجش قرار گرفت. نمونه ها به آزمایشگاه منتقل و کلیه مراحل نمونه برداری و هضم رسوب طبق روش استاندارد موپام (Moopam)، انجام یافت. سپس میزان غلظت عناصر سرب، نیکل، روی، آهن و مس توسط دستگاه جذب اتمی (ساخت کارخانه آنالیتیک کشور آلمان مدل contr AA700) مورد اندازه­گیری قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین غلظت عناصر سنگین سرب، نیکل، روی، مس و آهن در تمام ایستگاههای نمونه برداری با یکدیگر اختلاف معنی داری را نشان می دهد (p-value<0.05). بطوریکه بیشترین میانگین غلظت فلزات سرب، نیکل، روی و مس در منطقه بندرعباس و کمترین میانگین غلظت فلزات فوق در منطقه بندرلنگه و همچنمین بیشترین میانگین غلظت فلز آهن در منطقه هرمز و کمترین میانگین غلظت فلز آهن در منطقه بندرلنگه مشاهده شد. در تمام مناطق مورد مطالعه غلظت فلزات سنگین سرب، نیکل، روی، مس و آهن در فصل تابستان بیشتر از زمستان بود. همچنین نتایج نشان داد که فاکتور غنی شدگی فلزات در تمامی نمونه های رسوب کم می باشد و از لحاظ شاخص ژئوشیمیایی مولر، درجه آلودگی خاک در رده خاکهای غیر آلوده می باشند.
نتیجه‌گیری: به طور کلی با توجه به نتایج می توان اذعان نمود گرچه در حال حاضر رسوبات مناطق مورد مطالعه آلوده به فلزات سنگین نیستند، اما به دلیل توسعه سریع شهرنشینی، گردشگری و صنعتی شدن، پایش آلودگی فلزات سنگین در منطقه مطالعاتی به سبب اهمیت اکولوژیکی آن به صورت مداوم ضروری می‌باشد.